Lieve Soul-searcher,
Welkom bij Pop en Kracht.
Fijn dat ik op je zielspad mag komen 💙!
Mijn naam is Fleur Van Damme en ik heb mezelf ‘ontpopt’ tot Souldoula.
Vandaag ben ik dankbaar voor de mensen en situaties die me de nodige duwtjes in de rug gaven/geven (letterlijk en figuurlijk), soms naar het duister, soms naar het licht en wie me écht spiegelt, doet het allebei :-). Het is namelijk dankzij het licht dat we het duister herkennen en in duisternis kunnen we licht brengen. Ik heb geleerd dat er in alles dualiteit zit en dat ik mezelf daardoor in balans kan houden.
Dat zag ik in 2023 nochtans anders. In minder dan 2 maanden tijd werd ik, samen met mijn vader, aangereden door een vrachtwagen (het ‘duwtje’); kwam ik te weten dat ik hoogsensitief ben; verloor ik de baan die ik op dat moment met hart en ziel deed én stopte mijn relatie.
Het voelde toen alsof die vrachtwagen het verleden was dat me inhaalde en me het slachtoffer maakte van een onoverkomelijke kettingreactie die ik nooit te boven zou komen. Nu weet ik dat die opeenstapeling van gebeurtenissen gemaakt heeft dat ik tot stilstand kwam. Écht tot stilstand… zodat er tijd en ruimte ontstond om naar mijn binnenste te kijken. Om me te her-INNERen wie ik was, om te ONT-moeten en te ontdekken wat mijn hart nu écht verlangt.
Ik gedroeg me als een rups en weefde een cocon om me heen om alleen te zijn met mijn pijn, verdriet en rouwprocessen in de hoop dat de cocon zou uitharden, verstijven en stevig genoeg zou zijn om alle (toekomstige) ‘slechte’ gevoelens en ervaringen buiten te houden. Maar het tegenovergestelde gebeurde: vanuit dat uiterste dieptepunt kón ik niet anders dan mijn eigen pijn en verdriet aan te kijken: ik kón niet anders dan dóór het ‘ontpoppingsproces’ te gaan, want ik had niets meer te verliezen.
“Ja, jij alleen kan het werk doen en ja, dat voelt heel eenzaam (ook de vlinder moet op eigen kracht uit zijn pop kunnen komen om hem niet te verzwakken). Maar je bént niet alleen.”
Die zin maakte dat ik durfde uitreiken naar licht- en schaduwwerkers om alle pijn aan te kijken. Iemand schreef laatst: “Als de pijn groot genoeg is, is de les nóg zo groot en dat maakt jou alleen maar grootser.” Ook ik was door die immense pijn en verdriet, vernedering zelfs, bereid om de gangbare paden te verlaten, mijn transformatieproces te omarmen en breder te bekijken om zo in mijn eigen (herwonnen) kracht te gaan staan.
De reis die je onderneemt, vindt niet alleen op mentaal niveau plaats, maar ook op fysiek en emotioneel vlak. Het maakt dat je ‘ontwaakt’ en spiritueel groeit.
Lisette Thooft zegt dat heel mooi:
“Maak je gevoel bewust en je bewustzijn gevoelig.”
Ik deed restorative yoga en leerde over chakra’s, ik probeerde paardencoaching en Aura Soma therapie, mediteerde op muziek en geleid via een app, zocht tot ik resoneerde met een bepaalde (muziek)frequentie om in slaap te kunnen vallen, deed ademhalingsoefeningen en ontdekte wat hartcoherentie is, ik stond mezelf toe om heerlijke massages te ontvangen en leerde mijn Nervus Vagus kalmeren, ik ontmoette mijn krachtdier en maakte mijn eerste ballonvaart, zocht op internet naar info over hechtingsstijlen en vond een coach om me te helpen om oude (familie) patronen te doorbreken, werkte met edelstenen, etherische oliën, las boeken over mijn innerlijk kind en over Seidr (Noorse magie) omdat ik (terug) aangetrokken werd door Runen, muziek, eeuwenoude verhalen en ik leerde omdenken aan de hand van kaartendecks en aan de hand van kenmerken van godinnen (dankzij Freya ben ik niet meer kinderloos, maar vruchtbaar op zoveel méér manieren 💙), ik beleefde klankreizen en Inner Dance en ontdekte dat (zelf)Liefde inderdaad is wat ons (met onszelf) verbindt.
En dan dien je te weten dat ik diegene was die eerst sceptisch zei: “Dat zal wel, dat het zal helpen als ik die olie ga smeren”, maar toen counterde een vriendin: “En zou het zo erg zijn als het wél helpt?” Neen, het was helemaal niet erg. Het voelde als een openbaring, een bevrijding van mijn angsten, oude vooroordelen en patronen! Er gaat zo’n wonderbaarlijke, helende wereld open 💙.
Elke reis naar ‘het zielspad’ is dus uniek en alleen jij kan het pad kiezen en bewandelen, maar dat hoef je niet alleen te doen.
Ben jij op zoek naar een schoudermaatje om je hoofd te helpen her-INNERen aan wat er in je hart omgaat? Mag ik je steunen bij het terugvinden van de weg (via je lichaam) naar je hart, uit je hoofd (als geheugen-‘steuntje’ :-))?
Ik kijk er naar uit om jou te zien ontpoppen en je kracht te vinden.
Stralende groeten,
Fleur